یا زهرا

پس از آنکه علی را ترک کردی، فقط دل صبور چاه بود که با علی ماند و

صبوری کرد که به راستی اگر غصههای علی را دل کوه و سنگ هم

میشنید، تاب نمیآورد حال آب چگونه تحمل کرد خدا میداند!

علی این آیینه جمال و جلال و جبروت، جابر جهان صبوری کرد و استوارتر از

همیشه، پاسدار دین مبین محمد امین تو شد و این امانت الهی را این

امامت سبز خدا را دست به دست کرد تا به پسرت رسانید همان که منتقم

خون پاک تو و فرزندانت است و حالا سالهاست منتظران و عاشقانش بر

جاده امید سر به نیایش گذاشتهاند و هرگاه بر سجادههای نیازشان بغض

دلشان میشکند، حضورش را از مهربانترین مهربان دنیا تمنا میکنند. چرا

که او بیاید اسلام غربت گرفته ما را غبارروبی میکند و پس ای بانو!

دستهای سبزت را بر پهلوی شکستهات بگذار و خدا را به خون پاک

شقایقهایت سوگند بده که امام ما را به فریاد دلهای منتظرمان برساند و

اسلام عزیز را عزت و افتخاری تازه بخشد.

نامه های خط خطی...