رنگ خدا

پاییز رنگی یا که هم رنگِ بهاری تو؟

رنگِ جهان را چشم هایت می کند تعیین

تا عینک خود را چه رنگی می گذاری تو!

بردار عینک را ؛ ببین رنگِ حقیقی را

آیا حقیقت را توهّم می شماری تو؟!

رنگِ حقیقی را نخواهی دید وقتی که

همرنگ با نیرنگ های روزگاری تو

رنگِ جهانت رنگِ بی رنگی ست وقتی که

با دیدنش گم گشته در پروردگاری تو

نیکوترینِ رنگ ها رنگِ خدا باشد

بالاتر از رنگِ خدا در چنته داری تو؟!

وقتی که در دنیا دو رنگی ها فراوان است

شک نیست شاعر! خارِ در چشمِ غباری تو

این گردها هم می نشیند ؛ می روند از یاد

نیرنگ هایی را که رنگش می شماری تو

رنگِ (امید) و عشق ؛ چون رنگِ خدا زیباست

وقتی محبّت را به چشمانت بکاری تو

سید فضل الله طباطبایی ندوشن (امید)